Roman

317 Sayfa
Doğan Kitap
3.Baskı (kasım 2004)

(27-31 Temmuz 2007)

Kitaptan Aldığım Notlar

   Ölüm haberlerini yeniden yazardı hayalinde. ‘Öldü, vefat etti’ fiillerini çok yetersiz bulurdu. ‘Kaybettik’ lafına kızardı, ‘Kaybolan bir şey yok ahmaklar’ diye bağırırdı. ‘Hakk’ın rahmetine kavuştu’ bile kesmezdi onu; malumu ilam etmekti çünkü. Hele ‘kansere yenildi, kalbine yenildi, trafik canavarına yenildi’ ibarelerine müthiş öfkelenirdi. ‘Ölüm düşman mı ki ona yeniliyorsun? Öyle bile olsa, savaşamıyacağın bir güce ancak teslim olursun ki, bu yenilgi değil, ancak zafer olabilir’ derdi. ‘Hakk’a yürüdü’ lafı da eksikti. Sanki yaşarken Hakk’a yürünmüyor muydu? En doğrusu biri ölünce, haberini ‘varlığını tamamladı’ diye vermekti. (sayfa 19)
   Herkesin nefesi başka renkti. Gözlerine ant olsun ki böyleydi. Sırrı’nın bakışları ansızın insanların burunlarıyla ağızlarına kilitlenirdi. O üç delikten çıkan nefesin renkleriyle oynaşırdı gözbebekleri. Renkler kendini her zaman göstermezdi. Bazen iyice soluklaşır, sisler ardına gizlenirdi. Sırrı’nın kalbi, renklerin en parlak halleriyle ortaya çıkışının, o insanın saflığına bağlı olduğunu zamanla öğrendi. Bir insanın iyi ya da kötü niyrtli olduğunu onun nefes renginden anladı. Kimilerinden hep kaçtı, yanlarına bile yaklaşmadı, bazılarının gölgesinden bile hoşlandı, peşlerini hiç bırakmadı. (sayfa 22)

Basında “Nefes”

Karakalem Dergisi

Tempo Dergisi

Zaman Gazetesi

Eleştiriler

Sadık Yalsızuçanlar